Szanowni Państwo, prosimy o zapoznanie się z zasadami zwiedzania Muzeum w czasie obowiązywania stanu epidemii. Dziękujemy!
Fragment wystawy biżuterii ORNO, Muzeum  w Gliwicach–Willa Caro, listopad 2019–marzec 2020, fot. Jadwiga Janowska

Fragment wystawy biżuterii ORNO, Muzeum w Gliwicach–Willa Caro, listopad 2019–marzec 2020, fot. Jadwiga Janowska

Łańcuch biskupi, srebro, autor Marian Piekarski, ORNO, 1958 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Wojciech Turkowski

Łańcuch biskupi, srebro, autor Marian Piekarski, ORNO, 1958 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Wojciech Turkowski

Drzwi bazyliki archikatedralnej  św. Jana Chrzciciela w Warszawie, projekt Adam Jabłoński, wykonanie spółdzielnia ORNO w Warszawie, 1963 r., blacha miedziana;  stan w 2019 r., fot. Wojciech Łączyński

Drzwi bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie, projekt Adam Jabłoński, wykonanie spółdzielnia ORNO w Warszawie, 1963 r., blacha miedziana; stan w 2019 r., fot. Wojciech Łączyński

Pierścień, srebro, nefryt, autor Grzegorz Kłusek, ORNO, 1963 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Wojciech  Turkowski

Pierścień, srebro, nefryt, autor Grzegorz Kłusek, ORNO, 1963 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Wojciech Turkowski

Bransoleta, srebro, korale,  autorka Bożena Dymowska-Szczepańska, ORNO, 1969 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Wojciech Turkowski

Bransoleta, srebro, korale, autorka Bożena Dymowska-Szczepańska, ORNO, 1969 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Wojciech Turkowski

Naszyjnik, srebro, korale, autorka Maria Wciślińska, ORNO, 1966 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Adrian Czechowski

Naszyjnik, srebro, korale, autorka Maria Wciślińska, ORNO, 1966 r., zbiory Muzeum w Gliwicach, fot. Adrian Czechowski

Znak firmowy ORNO na spince do mankietów, lata 1949–1962, zbiory Muzeum Warszawy, fot. Adrian Czechowski, Andrei Niakrasau

Znak firmowy ORNO na spince do mankietów, lata 1949–1962, zbiory Muzeum Warszawy, fot. Adrian Czechowski, Andrei Niakrasau

/

Muzeum Wirtualnie

TERMIN czwartek, 9 kwietnia 2020
Muzeum wciąż jest, działa, choć inaczej niż dotąd. I nawet jeśli nie możemy spotkać się bezpośrednio, czyli tak, jak lubimy najbardziej, to mamy do dyspozycji świat cyfrowy, który mimo, iż nigdy prawdziwego nie zastąpi, jest tak jak rydz, lepszy niż nic. Dlatego pracujemy nad tym, by  choć wirtualnie móc Państwu towarzyszyć w tym trudnym czasie, dzieląc się tym co mamy najlepszego  – mówi Grzegorz Krawczyk, dyrektor Muzeum w Gliwicach.

Na portalu społecznościowym Facebook działają obecnie dwie nowe podstrony:
 
pierwsza z nich to "Skarby Muzeum w Gliwicach" - gdzie znajdziecie ciekawostki i informacje o naszych najcenniejszych i najciekawszych zabytkach - takich, których jeszcze nie pokazywaliśmy w przestrzeniach wystawienniczych oraz tych, które znajdują się obecnie w ekspozycji, a o których pragniemy Państwu przypomnieć. Na pewno ich nie zabraknie, bo w naszych zbiorach mamy przeszło 100 tysięcy obiektów! 

 
w Wielką Sobotę zainaugurowaliśmy natomiast działalność nowej strony: „Biżuteria w zbiorach Muzeum w Gliwicach” – poświęconej naszym kolekcjom biżuterii. Będą się na niej sukcesywnie pojawiać odautorskie komentarze kurator wystawy poświęconej biżuterii ORNO - historyk sztuki, starszej kustosz Anny Kwiecień. Rozpoczynamy podróż do krainy precjozów właśnie od kolekcji ORNO.
 
Warszawska Spółdzielnia Pracy Rękodzieła Artystycznego ORNO (z łac. orno – zdobię) powstała w 1949 r. z inicjatywy Romualda Rochackiego,  który został jej pierwszym prezesem i kierownikiem artystycznym. W ORNO wypracowano niezwykle wyrazisty styl, który doskonale współgrał z ówczesnymi tendencjami w sztuce polskiej i światowej. Jego korzeni szukać należy zgodnie z ówczesnymi fascynacjami i zamierzeniami R. Rochackiego w ideach Williama Morrisa i angielskiego XIX-wiecznego ruchu Arts and Crafts, który postulował odrodzenie sztuki użytkowej wykonywanej ręcznie przez artystę-rzemieślnika (projektanta i zarazem twórcę). Styl ORNO był także częściowo odzwierciedleniem międzywojennej, awangardowej inspiracji sztuką ludową. Powstawały również  prace zainspirowane ówczesną sztuką abstrakcyjną oraz czerpiące z nurtu „archeologicznego”. Biżuteria ORNO była rękodziełem wytwarzanym w krótkich seriach. Stosowano proste techniki: wycinanie z blachy, formowanie z drutu, kucie, wyginanie, fakturowanie młotkiem i metalowymi puncynami oraz fakturowanie ogniem (tzw. płomieniowanie), polerowanie, celowe czernienie chemiczne (patynowanie). Wyroby były znakowane – znakiem firmowym z liter ORNO zakomponowanych w kwadrat.
 
"Pierwotnym zamiarem było wytwarzanie w spółdzielni ozdób ze srebra z wykorzystaniem prostych technik warsztatowych. Zatrudnieni w ORNO rzemieślnicy byli projektantami i wykonawcami. Wytwarzano pierścionki, sygnety, naszyjniki, bransoletki, zawieszki, łańcuszki, paski, klamry do włosów, spinki do mankietów, galanterię, w tym tzw. pamiątkarską z motywami warszawskiej Syrenki i herbów innych miast (kasetki, naczynia na przyprawy, noże do papieru, łyżeczki), lusterka, puderniczki, a nawet guziki. Powstawały również łańcuchy rektorskie, prezydenckie, biskupie, okucia lasek rektorskich i pedlowskich, a także metaloplastyka większych rozmiarów (np. ryngrafy, szyldy). Monumentalnym obiektem powstałym w ORNO są zachowane do dzisiaj drzwi bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie, wykonane w 1962 r. w blasze miedzianej wg projektu Adama Jabłońskiego" – mówi Anna Kwiecień, kurator wystawy ORNO

Prezentowane na wystawie biżuterii ORNO obiekty są własnością Muzeum w Gliwicach, Muzeum Warszawy i Politechniki Śląskiej.