Burzliwe dzieje Operetki Śląskiej do jej przekształcenia w 1996 roku w Teatr Muzyczny w Gliwicach, który z kolei, po kolejnej reformie w 2001 roku, został zastąpiony Gliwickim Teatrem Muzycznym, są tematem najnowszej książki wydanej w ramach Serii Monograficznej przez Muzeum w Gliwicach. Ciekawie napisana i skonstruowana publikacja, jest rzetelnym opracowaniem dotyczącym historii teatru muzycznego w Gliwicach. Mimo iż zawiera wiele drobiazgowych informacji o datach premier, tytułach przedstawień, nazwiskach realizatorów i wykonawców, nie jest tylko suchą kroniką wydarzeń. Wykorzystując rozmaite materiały źródłowe, podane także w formie cytatów i zachowując porządek chronologiczny Autor pokazał historię gliwickiego teatru muzycznego w szerokiej perspektywie przemian, jakie dokonywały się w tego rodzaju teatrze w Polsce w II połowie XX na początku XXI wieku.

Operetka Śląska powstała w Gliwicach w 1952 roku była pierwszym w PRL-u państwowym rozrywkowym teatrem muzycznym, jednocześnie pierwszym stałym teatrem w powojennych Gliwicach. W zaadaptowanym dla potrzeb sceny budynku byłego Domu Strzelców miejscowego bractwa kurkowego, dawnej restauracji, położonej zdecydowanie na uboczu, właściwie poza śródmieściem Gliwic, powołano przybytek rozrywki, którego widzowie – najlepiej górnicy i hutnicy dowożeni z fabryk okolicznych miast – mieli się odtąd zanurzać w świecie dawnych hrabiów i książąt, odrywać od rzeczywistości dzięki bajkom dla dorosłych, wymyślonym na potrzeby bywalców wiedeńskich teatrów epoki fin de siècle’u. W szarzyźnie wczesnego PRL-u, zaledwie siedem lat po wojnie, w mozolnie odbudowującym się kraju, na niewygodnych, drewnianych krzesłach siedzieli zaproszeni premierowi goście i oglądali namiastkę światowego blichtru, stworzoną na nieprzystosowanej do tego scenie, pewnie zadowoleni, że nowy teatr dało się otworzyć choćby w tymczasowej, jak ogłaszano wszem i wobec, siedzibie.

operetka_okladka_